Pianonun ilk basamağında, yürümüş, süzülmüş ve sevmiş bir lavenderin
son nefesiydi.
Mükemmel parmakların bile geride bıraktığı izler,
gözlerin ne kadarda kırılgan olduğunu kanıtlardı .
Ama yılan olsa.. oldu, hatta olduk.
Adımlarım adına yaklaşırken gözlüklerin, yakıştıramadım duyularımı.
Yalnızca hislerim, kimseyi duymaz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder