Pianonun ilk basamağında, yürümüş, süzülmüş ve sevmiş bir lavenderin
son nefesiydi.
Mükemmel parmakların bile geride bıraktığı izler,
gözlerin ne kadarda kırılgan olduğunu kanıtlardı .
Ama yılan olsa.. oldu, hatta olduk.
Adımlarım adına yaklaşırken gözlüklerin, yakıştıramadım duygularımı.
Yalnızca hislerim, kimseyi duymaz..
30 Ekim 2016 Pazar
11. ARA YAZI
Bir şeyler olsun diye bakıyordum ki gökyüzüne, o yüzden yıldızlar hep ağzıma doğru kaydı. Şimdi sessizce bekliyeceğim, doğru zamanları ve gelmeyecek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder