Fotoğrafıma bakıyorum, yüzümdeki hikayeyi görüyormusunuz? Ben öldüğüm zaman, okuyabilecekmisiniz gözlerimi? Bu yazılan her satıra, sizin de tüyleriniz ürperecekmi? Daha dün buradaydı! Diyecekmisiniz? Unutacakmısınız benide, herkes gibi? Peki hikayemi? Atacakmısınız bir köşeye? Köşeler, köşelere sıkıştıracağım her birimizi. Zorda kalırsanız, aklınıza gelir vijdanınız belki. Belki, yok olan umutlarınız ışıklanır üzerimize. Hepimiz aynı anda, seyrederiz bulutları. Yağmurlar akar gözlerimize.. Sevecekmisiniz İNSAN GİBİ?! İnanacakmısınız BİRBİRİNİZE?! Tutacakmısınız ELLERİNİZİ?! Tamda, şu ekranın arkasında bunları yazan ellerime mesela? HAHAHA! İlgi, daha çok ilgi. Geleceğimi görebiliyorum, ordaki sen! Bir tımarhanenin penceresinde, hala yazıyor olacağım. Hepimize..
Herkes kendi halinde. Tutamadın.. Bana, bana kal, bana artık hoşçakal, yalnızca ben.
Herkes kendi halinde. Tutamadın.. Bana, bana kal, bana artık hoşçakal, yalnızca ben.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder