4.

Bir şeylerin, bireylerin.
Yalandan güldüğüm yüzlerin,
acı çekmekten yorulan yüreğimin kölesiyim.
Sızlayan yanlarıma merhem süremediğim kendim,
ne yapabilirim? üstünü çiziyorum her şeyin.
Ne yön buldum, ne liman. Düz bir denizim,
sabahsız.. dermansızım. Duyuramıyorum sesimi,
tek günahım, kalbim derin. Kalbim beyaz, kirli beyaz kedi...
çıkış kapısı açamayacak kadar değersizmiyim?
yazabildiğime şükür... bugünde yorgun, yarında belirsizim.
Bir bilsem, bir bilsem diyorum ah keske neydi sebebim?
yüreği olmayan insanlara ışıkmıyım? karanlığa düşman? yoksa..
yırtık yamaların merhemimiyim? hiç bukadar, hiç olmak istememiştim.
Hiçlikte yürüsem, kap karanlık odalarda,
ne su içsem, ne bir lokma olsa derdim
sessiz, cefadan ve vefadan uzak
boşlukta, bensiz...
Yazık, ne yazık..
Hayatıma imrenenlere, bağışlayın beni. Zira ben hem bana, hemde beklediğim duraklara
yetersizim..