14.

Ruhunu alacağım hayatın.
Sırtına vura vura,
kalem gibi başında yatağın, esarete bağlanıp
masallara sarılacağım ve insanoğlu,
değeri anlayana kadar çimenlere karışacağım.
Çünkü, bir şeylerden.. Herkes ten önce
Güneşin, ateş ayını görmesini istedim.


Güneşi bile taklit eden, bir ay var. Çok az gözüksede tarihte, bu günlerde pek çok yerde. Anlatıyorum ki, SEN KİMSİN? Güneş gidince, intihar etmiyeceksin. Sokakta kulağına hoş gelen kuşun sesi, güneşe yansıyan ayaz ışıkları, bir başına dolaştığın kendin ve bütün yalnızlığınla boşluğa süzüleceksin. Katı olan yanların, çöpe gidecekken süzgeçten geçebilen saflığını
bir müddet bekledikten sonra içeceğim ki bedenime ne iyiliğin ne de sağlığın bile kalmasın. Çıkarları ile acizliklerini besleyen insan egoları bile senden faydalanamıyacak. Hatta, oksijene bile kavuşamıyacaksın. Şimdi söyle bana, hala yaşadığından emin misin?